ساقی بده جامی دگرم میل هوا نیستدر مسلک میخانه چیان عذر و جفا نیست دیدی که مستم دگرم باده ندادیگفتی که مست است دگر باده روا نیستمیخانه و هشیار بخندید رفیقانپیمانه به مستان ده به هشیار بنا نیستنرگس که به بستان چنین زلف پریشانمست می سرخ است که از لطف خدا* نیستآنکس که زند هی به تو ای ساقی هشیاردلقش گرو ...

این است رسم عاشقی پروا کنی پر وا کنیباید که بهر دیدنش چشمان دل وا کنی خود را سراسر جان نما تا لایق جانان شویگم کن تمام خویش را تا بلکه خود پیدا کنیاز بند تن بگذر هم و از بند جان و مال و جاباید سراسر اشک و خون تا عاشقی معنا کنیباید به قربانگاه بری من را برای پیشکشچون من بکشتی بعد از آن باشد که خود پی...

سقفی از جنس آسمان خواهم تا که همچون ستاره ها باشمسجده گاهی ز خاک پاک زمین، تا رها از مناره ها باشم من گریزان زمردمان هستم چون گریزان ز کینه و رنگممن به دنبال آن پریزادم تا که بی رنگ و بی ریا باشمتشنه ام من به مهر و عشق و یقین کیمیا گشته آدمی افسوسکو ندایی که از محبت گفت دربدر کاشف آن ندا باشمپیرو آن...

من منکر و او آمر اصرار کند بر سوءمن ساده و او سیاس من خاکی و او ناری او فاتح و من مضطر هر لحظه به شکلی اواو شاد ز پیروزی من غرق سیه روزیمن غرق پشیمانی از وسوسه های اواو فتنه برانگیزد افسون کند و خیزدمن بی سپر و تنها هر لحظه یکی جادومن رو به خدا آرم با روی سیه نادماو وسوسه انگیزد خندان که مرو کوکومن ...

راه دشوار و زمان ناسازگارهم هوا گرم است هم گرد و غبار تشنگی و خستگی و رنج راهمردمان سرزنده در این گیر و دارراز پنهانی است کین سختی و رنجاز چه مطلوب است در راه و سحارسیل مردم سرخوش و در جنب و جوشجمله یکدل همچو عاشق بیقرارعده ایی آوازخوان و نوحه خوانشاد و سرخوش هم پیاده هم سوارصحنه رقص و سماع عارفانگو...

ماه خرداد و بهار و شب شادی و سرور جشن مولود اساتید و پر از شادی و شور زادگان مه فروردن و خرداد و مه مابینی همگی شاد در این بزم ز هر غصه بدورجشن با خطبه الهام مبارک گردید بعد از آن نغمه خواننده و ساز سنتوروسپس رستم دستان به میان امد و خواند زحکیم سخن و رستم دستان به غرورخوان شاهانه پس از آن همه جا په...

از جوار خانه محبوب می آیی سلامبا دلی پر نور و حالی خوب می آیی سلامدر صفا و مروه و دشت منا نالیده اییبا امید مغفرت، با توب می آیی سلام گفته ایی لبیک هنگام طواف خانه اششادمان از بندگی محجوب می آیی سلامسنگ بر شیطان زدی دور از تو بادا اهرمنکرده قربان نفس را مجذوب می آیی سلامکرده ایی بین صفا و مروه سعی و...

معدن و آدمیت همزادندآدمی بود و خدا بود و دگر هیچ نبود سرخوش و شاد که ابلیس دلش را بربودرانده شد ساکن این منزل خاکی گردید بعد از آن بود که او را همه جا سختی بود بهر آسایش و از بهر جدایی ز خطر با زمین یار شد و تکیه بر این خاک نمود شد زمین معدن و انسان بشدی معدنکارمعدن و آدمی از روز ازل گشتند یار (استق...

دختری چشمان بدر مادری در انتظارهمسری بس ناگران تا کی آید سوارچشمها بر در سپید این خبر ناگه رسیددر میان باد و مه گویا گم شد سوارهمرهان آن سوار جمله اهل کار و کوشجمله اهل معرفت مردمی از یک تبارمردمی اهل عمل مردمی بی ادعامردمی از جنس خلق مردمی با اعتبارهر خبر بعد ار خبر تلخ و زهرآگین و تلخشب شده تاریک ...

بر دوراهی مانده ام راهم کجاستهر دو سو نور است نور کبریاستیک طرف فریاد هل من ناصراهم ندای حق ز یک مرد خداستزان طرف گوید منم یار ولیمظهر عشق و نمادی از وفاستبین دو بحر کرم استاده امهر دو سو دریایی از نور خداستاین مکان بین حرم بین دو نورهر دو نورازجمله انوارالله استیک طرف گویدحسینم من حسینزاده زهرا و ج...

ندای آشناصبح زیبایی است چون آید ندااز فراسوی زمان و یاد هاوه چه زیبا و رسا و دلنشینمیکند آواز همچون سار هاگنگ و نرم است و غریب و دلنوازمی نشیند بر دل و جان شمااین ندا بهر دل من آشناستحتم دارم می رسد از آشنااین ندا سرشار مهر و دوستی استنرم چون یاران میان باغ هابوی عشق و و آشنایی می دهدگوییا می آید از...

شب قدرامشب شب قدر است مقدر شده تا قدر بدانیماز خاک گذر کرده و تا منتهی صدر(1) برانیماز این هم شب این همه ایام که رفته استامشب شب قدر است که بیدار بمانیمعمری همه خفتیم و بخوردیم و بگشتیماین یک شب باید که از یار کرم داربخوانیمامشب در رحمت بگشودند و بگفتند بیاییداز بهر طلب رو به در یار وفادار بداریم ام...

می شوم مجنون و لیلایم توییآخرین سرمنزل راهم توییمن خموشم لیک گر گویم سخن واژه های گفتگوهایم توییمن بریدم دل ز هرچه آرزوستمنتهای آرزوهایم توییعاشق و سرگشته و حیران منمعشق بی مانند و همتایم توییمن فقیر و عاجز و غرق نیازناظر امروز و فردایم توییمی زنم فریاد من عبد توامحاکم و سلطان وآقایم توییخالق زیبایی...

معدن و آدمیت همزادندآدمی بود و خدا بود و دگر هیچ نبود**** سرخوش و شاد که ابلیس دلش را بربودرانده شد ساکن این منزل خاکی گردید****بعد از آن بود که او را همه جا سختی بود بهر آسایش و از بهر جدایی ز خطر ****با زمین یار شد و تکیه بر این خاک نمود شد زمین معدن و انسان بشدی معدنکارمعدن و آدمی از روز ازل گشتن...

درباره وبلاگ خداکرم غریبی متولد 1/3/1339 در شهرستان برازجان(دشستان) در استان بوشهر هستم. شغلم معلمی است و در دانشگاه یزد تدریس می کنم. دارای مدرک دکترای استخراج معدن با گرایش فرآوری هستم.غزل واره های غریب دلگویه های تنهایی، شادی و غم های غریبی است.باشد که با تماشای این پنجره و خواندن این دلسروده  ها...

بر ستیغ سربلند قله هامی تراود نرم نرمک نور ماهپلک بر هم می زنم تا پر شودچشمایم از زلال نور ماهنیم صورت مانده اندر پشت کوهسر برآورده است اکنون نیم ماهلرزش مهتاب اندر آب حوضرقص نور و رنگ در آیینه هاپر شود از لذتی زیبا دلمچونکه کامل می نماید قرص ماهاز خوشی لبریز می گردد غریبغصه دارم از غروب قرص ماهنوشت...

گل از باغ بی باغبان می رویاز اینجا به آن سایبان می رویبود سایبان حامد مهرباندلم شاد چون شادمان می رویدرخت وجودت اگر سبز از لطف حقبرافراشته کشتی ات بادبان می رویسرت سبز و بالا عزیز دلمکه گل گونه در بوستان می رویتو همجون کبوتر کنون در سفردلت شاد چون همره کاروان می رویز باغ غریبی گذر می کنیتو یاس سپیدم...

هرزخمه مضراب مهندس بر ساز جهان نغمه بود استهر گام بلندش به سر سنگ جاوید بر این لوح وجود استهر نقش که بر صفحه گیتی بزند دست مهندسجمله همه سازندگی و جوشش و ایجاد و وجود استمی سوزد و می سازد و بر قامت هستی بزند نقشهر جهد و تلاش و هنرش مظهر جود استعالم به تفکر شب و روزش بکند حل معمااین اوست که محصول تلا...

مرده ام من مرا به خاک بسپارید          شما که اینچنین حریص در کاریدزمانه چو بادی گذشت از سر من          مرا مهربان رفیقان به یاد می اریدچه شد میان ما عهد های نابسته           ز باغتان گل نخواهم  چرا  خاریدبه خویش درآیید و فکرتی بکنید            نه کشت و کار بود اینکه  میکاریددریغ از زمانی که خاک بود...

پر از مهربانی است آوای تو صدای دل انگیز زیبای تودهد بوی باران سخن گفتنت توگویی نسیمی است از نای تونگاهت چو دریا پر از رمز و راز لطیف است اما نگاه های توکلامت چه آرام چون جویبارچه شیرین تراود ز لب های توبه لب خنده هایت دهد بوی یاس نباشد شقایق به همتای توشوم شاد وقتی نگاهم کنی محبت تراود ز سیمای توچو ...