مرده ام من مرا به خاک بسپارید

          شما که اینچنین حریص در کارید

زمانه چو بادی گذشت از سر من

          مرا مهربان رفیقان به یاد می ارید

چه شد میان ما عهد های نابسته 

          ز باغتان گل نخواهم  چرا  خارید

به خویش درآیید و فکرتی بکنید  

          نه کشت و کار بود اینکه  میکارید

دریغ از زمانی که خاک بود و زمین

          ز آسمان خدا تگرگ می بارید

اگر که دانه بود و به خاک می افتاد

          چه سبز می شد و شکوفه می بارید

زمین عزیز و کنون اگر خالی است

          گناه من که مرده ام شما که بیکارید

به سوی عشق شتابید و مهربانی و صدق

          شما که جوانید هلا هجوم آرید

نه عشق و امیدی، نه آرزوی سفر

ز پا فتاده غریبی شما خبر دارید؟