مرگ

مرگ چون آید ورا گویم سلام

پیشوازش می روم تا پشت بام

روزها در جوشش و در کوششم

می شوم در فکر مردن وقت شام

می زیم آنسان، که دائم زنده ام

در حذر ار رنگ و ازتزویر و نام

مرگ مانند عسل شیرین بود

چون رهایی باشد از این ازدحام

هرکه بینا آرزویش این بود

دیدن یک روز روشن بعد شام

مرگ می آید به مانند شتر

بر در هر خانه و گوید سلام

هر که باشی مرگ حاکم می شود

او چو شد حاکم، تو هم هستی غلام

ای غریبی توشه ایی برگیر زود

گوش کن هر لحظه می آید پیام