باز هم صندلی و تخته و دانشجو و زنگ
باز استاد و کلاس و سر ساعت حاضر
باز سلف و خورش قیمه و فریاد که سنگ
باز هم فارسی و درس معارف، تاریخ
یا که کانی و زمین یا که مبانی یا سنگ
هرچه باشد همه عشق است و امید
همه زیبایی و آواز و سرود و آهنگ
همه یعنی که جوانان جوانی بکنید
ای غریبی همه از لطف خداوند قشنگ
برچسب:
نویسنده: کامران پورعلی